Ik geloof, ik beloof, ik neem aan

ik_geloof_ik_beloof_en_ik_neem_aan

Ik, Sabinimini, neem jou, McD, aan tot mijn wettige echtgenoot.

Met heel mijn hart en ziel.

Van mijn kruin tot in mijn tenen.

Ik geloof in ons, ik beloof aan ons.

Ik, Sabinimini, neem jou, McD, aan tot mijn wettige echtgenoot.

Lees meer...

Ik geloof en ik beloof

ik_geloof_en_ik_beloof

Misschien een wat vreemde titel voor een bride-to-be. De ware bestaat niet. Ik geloof niet in 1 perfecte liefde voor iedereen. Ik geloof niet in onvoorwaardelijke liefde tussen partners (wel tussen ouder en kind). Aan liefde zitten voorwaarden. Iedereen heeft zijn grenzen. Ik geloof niet in gelijkwaardige relaties waar nooit ruzie, irritatie of sleur is. Ik geloof niet in het sprookje dat bij echte liefde uiterlijk totaal onbelangrijk is als het gaat om het "kiezen" van een partner. Ik geloof niet dat een ander er verantwoordelijk voor kan zijn om je leven gelukkig te maken. Ik geloof niet dat je zeker kunt weten dat je de rest van je leven bij elkaar zult blijven, wat er ook gebeurt.

Lees meer...

Bekend, bevriend, verliefd, verloofd, onderweg naar ... getrouwd

bekend_bevriend_verliefd_verloofd_op_weg_naar_getrouwd

Het schrijven van deze tweede column valt mij zwaar. Ware het niet dat ik een belofte aan ons bruidsmeisje gedaan heb, dan zou ik hem niet schrijven. Waarom, vraag ik mijzelf, zie ik zo op tegen dit schrijven? Het is het onderwerp waar ik tegengaan hik. Schrijven over de bruiloft, de voorbereidingen, het aanzoek, de doelgroepenmaatschappij waar wij opeens deel van uit maken en nog tal van andere onderwerpen die ter schrijven zullen komen zijn het probleem niet. Het gaat om het onderwerp van juiste deze tweede posting op www.hetbruidsmeisje.nl, namelijk onze ontmoeting. Hoe het begon. Goed, daar gaan we dan......

Lees meer...

Van Bruidsmeisje tot Bruid

van_bruidsmeisje_tot_bruid

Mijn eerste ervaring met "het huwelijk" was als bruidsmeisje. Mijn tante Annelies, het zusje van mijn moeder, ging trouwen met Hans. We schrijven 20 juni 1980. Ik was vier jaar oud. Wat mij vooral bijstaat van die bruiloft is de jurk met kantjes en randjes die ik kreeg (heel modern voor die tijd) maar boven al, boven alles was ik helemaal totaal in mijn nopjes met dat wat ik van mijn ouders nooit mocht. Het verlangen, het samen met mijn tante uitzoeken. Hoe mooi ik me voelde. Hoe ik verlangde en uitkeek naar de dag dat ik het echt mocht doen: de hele dag in het openbaar lopen op mijn lakschoentjes. Het was een droom.

Lees meer...